Present Simple czy Present Continuous

Czas teraźniejszy prosty

Czas teraźniejszy ciągły

Czynność ma charakter ogólny, mowa jest o długotrwałym procesie, niekoniecznie
mającym miejsce w danym momencie.

(1) What do you do?

Czym się zajmujesz (w życiu, tzn. jaki jest twój zawód)?

(2) I work for the best management school
in Poland.

Pracuję dla najlepszej szkoły zarządzania w Polsce.

Czynność trwa w danym momencie.

(3) What are you doing?

Co ty (teraz) robisz?

(4) I’m working on a project for the best
management school in Poland.

(Właśnie) pracuję nad projektem dla najlepszej szkoły zarządzania
w Polsce.

W zdaniu (1) osoba pytająca chce się dowiedzieć, co rozmówca
robi w życiu, jaki jest jego zawód. By spytać o to, co rozmówca robi w konkretnym
momencie, należałoby wypowiedzieć zdanie (3). Podobnie odpowiedź (2) oznacza,
że jej autor jest zatrudniony na najlepszej szkole zarządzania, choć w danym
momencie może wcale nie zajmować się pracą dla niej (tylko np. czytać gazetę
lub jeść obiad). Wypowiedź (4) wskazuje natomiast, że jej autor właśnie
w tym momencie pracuje nad projektem – jest to czynność, w trakcie wykonywania
której skierowano do niego pytanie (3).

Czynność jest powtarzalna, trwa długo, ma charakter prawidłowości.

(5) I work at weekends.

/Pracuję w weekendy.

Czynność jest powtarzalna, ale ma charakter tymczasowy.

(6) I’m working weekends this summer.

Tego lata pracuję w weekendy.

Zdanie (5) odnosi się do pewnej prawidłowości, jest konstatacją faktu.
Zdanie (6) także odnosi się do czegoś powtarzalnego, ale jedynie w pewnych
ramach czasowych. Warto zauważyć, że autor wypowiedzi (6) może mieć na myśli
np. przytłaczającą większość weekendów, ale niekoniecznie wszystkie. Bez
dodatkowej informacji (“this summer/”) można by
przypuszczać, że autor zdania (6) przedstawia subiektywny opis sytuacji,
która go irytuje.

Czynność jest relacjonowana, ma charakter bieżący, przedstawiona jest w
stylu formalnym. Podkreśla się, że jest ona skończoną całością.

(7a) I check the temperature.

/Sprawdzam temperaturę.

Czynność jest relacjonowana, przedstawiona w stylu neutralnym. Nacisk kładzie
się na proces, trwanie czynności.

(7b) I’m checking the temperature.

/Sprawdzam temperaturę.

W zdaniu (7a) osoba mówiąca relacjonuje, przedstawia swoje bieżące czynności.
Czyni to bezosobowo, podkreśla następowanie ich po sobie. Natomiast w zdaniu
(7b) autor akcentuje trwanie danego procesu, jego niezakończony charakter.

Plany dotyczą częściej dalekiej przyszłości lub podróży.

(8) I arrive in Warsaw
on Monday.

W poniedziałek przyjadę do Warszawy.

Plany dotyczą bliskiej przyszłości lub dalszej, lecz ściśle zaplanowanej.

(9) I’m meeting Joanna tomorrow.

Jutro spotkam się z Joanną.

Konstrukcji takiej jak w zdaniu (8) szczególnie często używa się do opisu
planów podróży. Natomiast konstrukcja (9) służy po prostu do przedstawiania
planów na najbliższą przyszłość.