Londyńskie metro

Metro - skrót od "metropolitan railway", co znaczy "kolej miejska". Jest to bardzo skrócona i uproszczona wersja definicji, którą możemy znaleźć w słowniku. Najstarsze i najbardziej znane metro znajduje się w stolicy Anglii, Londynie. Pierwotnie miało być ono tylko małą kolejką, przewożącą pasażerów do centrum Londynu. W 1863 roku nikt nie przypuszczał, że stanie się ono jednym z symboli stolicy Anglii. Dziś, Metro (Underground) często jest pierwszym przystankiem przeciętnego zwiedzającego Londyn.

Pomysł stworzenia podziemnej kolejki narodził się w latach pięćdziesiątych XVIII wieku. Potrzebny był środek transportu pozwalający przemieszczać się londyńczykom ze skrajów miasta do tętniącego życiem centrum. Początki nie były łatwe. Gdy w 1863 roku uruchomiono pierwszą linię, ludzie patrzyli na to dość sceptycznym okiem. Nieufni byli też właściciele posiadłości, pod którymi budowano kolejne tunele. Uważali, że może to osłabić czy nawet zniszczyć fundamenty. Tak więc na początku wszystkie budynki na trasie były kupowane przez kierownictwo Metra. To wyjaśnia, dlaczego najstarsze linie Metra prowadziły wzdłuż głównych ulic. Nad tunelami nie było żadnych budynków, kolej oszczędzała więc pieniądze.

W 1912 roku Frank Pick został mianowany kierownikiem oddziału zajmującego się rozszerzaniem Metra. Podczas jego kadencji wprowadzono wiele nowości i zmian, między innymi zakupiono linie autobusowe i kolejowe. Zadaniem pana Pick'a było wprowadzenie tych nabytków w życie codzienne mieszkańców miasta i zachęcenie do korzystania z usług metra. Ludzie wynajęci przez pana Pick'a reklamowali Metro rozwieszając plakaty zaprojektowane przez znanych artystów i roznosząc ulotki zawierające hasła reklamowe. Stworzone zostało także logo, które miało być łatwo rozpoznawane publicznie. Nawet jeśli stacje różniły się między sobą architekturą i estetyką, dzięki temu logo ludzie natychmiast je rozpoznawali.

Metro stało się częścią kultury i atmosfery Londynu. Wyrażenia, takie jak "mind the gap" co w wolnym tłumaczeniu znaczyć może "uwaga na lukę", czy "zachowaj odstęp" stały się synonimami londyńskiego Metra. Londyńczycy zwykli nazywać swoje metro nie inaczej jak "tube" czyli rura.

Na trasie kolei jest około 270 stacji. Najczęściej używaną, a co za tym idzie - najbardziej zatłoczoną jest Victoria. Ulice Moorgate i Baker Street mają najwięcej stacji - po 10 każda.

UŻYTECZNE WSKAZÓWKI
Jeśli jeszcze nigdy nie miałeś przyjemności korzystać z londyńskiego Metra, kiedy nadarzy się okazja, pamiętaj, że:

• jeśli masz zamiar odbyć więcej niż dwie podróże w ciągu dnia, opłaca się kupić tzw. Travelcard czyli dzienny bilet, który obowiązuje we wszystkich środkach komunikacji miejskiej, w obrębie wykupionych stref komunikacyjnych, które opasują centrum miasta pierścieniami
• nie możesz palić na całym obszarze Metra
• nie możesz robić zdjęć z włączoną lampą błyskową
• nie wyrzucaj śmieci na ziemię, trzymaj je ze sobą. Na terenie Metra nie ma koszy na śmieci, aby nie było możliwości podłożenia w nich bomb
• trzymaj wszystkie swoje bagaże bliski siebie - uważaj na kieszonkowców!
• gdy czekasz na pociąg, nie blokuj wyjścia
• stój w pewnej odległości od krawędzi
• nigdy nie podnoś niczego, co spadło na tory - może to się skończyć tragicznie! Zawsze proś obsługę o pomoc
• uważaj na lukę (mind the gap;) między pociągiem a platformą, zwłaszcza na Bank station, gdzie może ona wynosić nawet 14 cali ( 30 - 35 cm)!
• nigdy nie zatrzymuj się w drzwiach - mogą się zatrzasnąć, a to może być raczej bolesne, poza tym drzwi w pociągach rzadko otwierają się ponownie :)
• przy opuszczaniu większości stacji metra musisz oddać swój bilet konduktorowi, oczywiście jeśli jest to bilet jednorazowy

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze. Zarejestruj się lub zaloguj.