DAWANIE NAPIWKÓW
|
W krajach anglojęzycznych do opłaty za niektóre usługi, np. strzyżenie włosów u fryzjera, posiłek w restauracji lub kurs taksówką, dodaje się zwyczajowy napiwek (\"tip\"): (1) She tipped the waiter L8. Dała kelnerowi osiem funtów napiwku. (2) I\'ve never given a generous tip. Nigdy nie dałem nikomu hojnego napiwku. Ta dodatkowa suma powinna wynosić co najmniej od pięciu do dziesięciu procent podstawowej ceny za usługę (a w Stanach Zjednoczonych nawet od dziesięciu do dwudziestu procent), ale w konkretnych przypadkach ustala się ją zwykle przez stosowne zaokrąglenie rachunku. Można wyobrazić sobie np. taką rozmowę między pasażerem a kierowcą przy wysiadaniu z taksówki: (3a) A: How much do I owe you? Ile się Panu należy? (3b) B: Four pounds fifty please. Cztery funty pięćdziesiąt. (3c) A: Let\'s make it five then. To niech będzie pięć. (3d) B: Thank you very much, sir. Dziękuję Panu bardzo. Napiwek nie jest obowiązkowy w tym samym sensie, co właściwa zapłata. Jeśli się go nie udzieli, nie ponosi się żadnej odpowiedzialności prawnej, można wszakże wyrobić sobie w danym miejscu opinię niepożądanego klienta. Przeważnie udzielenie napiwku jest w kulturze anglosaskiej niepisanym przymusem obyczajowym, któremu w zasadzie należy się podporządkować, chyba że jesteśmy naprawdę bardzo niezadowoleni z wyświadczonej usługi. Jeżeli płacimy gotówką, napiwek pozostaje zwykle w rękach tej osoby, z którą bezpośrednio mamy do czynienia, i w przeciwieństwie do właściwej zapłaty nie trafia na konto pracodawcy. Tradycyjny napiwek jest konwencjonalnym wyrazem uznania dla sprawnego i uprzejmego działania osoby, która nas obsługuje. Coraz częściej zdarza się jednak, zwłaszcza kiedy płaci się czekiem lub kartą kredytową, że napiwek zasila najpierw konto pracodawcy, a dopiero wtórnie rozdzielany jest ze wspólnej puli między poszczególnych pracowników. W kartach potraw w restauracjach napiwek bywa określany eufemistycznie jako \"service charge\" (\'opłata za obsługę\'), np.: (4) Service charge included Napiwek wliczony w cenę dania (5) Service charge is discretionary Napiwek wedle uznania klienta Jeśli nie mamy pewności, jak postąpić, a chcemy uniknąć zakłopotania, możemy zawsze zasięgnąć języka u innej osoby, zadając przykładowo takie pytania: (6) Is it customary to tip hairdressers in this country? Czy zwyczajowo daje się w tym kraju napiwki fryzjerom? (7) How big a tip do you think I should give him? Jak sądzisz, jak duży powinienem mu dać napiwek?
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze. Zarejestruj się lub zaloguj. | ||
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|


